Pagina 291 di 887

Daar sterft de worm niet, die hunne harten door en door knaagt,

zonder ooit die te vernietigen, opdat er steeds een hart te

knagen overblyve in de borst van den Godverzaker! Ziet, hoe men

het zwarte vel afstroopt van het ongedoopte kind dat, nauwelyks

geboren, werd weggeslingerd van de borst der moeder, in den poel

der eeuwige verdoemenis ...

Toen viel er een juffrouw flauw ...

"Maar, geliefden, ging dominee Wawelaar voort, God is een God van

liefde! Hy wil niet dat de zondaar verloren ga, maar dat hy zalig

worde met de genade, in Christus, door het geloof! En daarom is

Nederland uitverkoren om van die rampzaligen te redden wat er van

te redden is! Daartoe heeft Hy in Zyn onnaspeurlyke Wysheid aan

een land, klein van omvang, maar groot en sterk door de kennisse

Gods, macht gegeven over de bewoners dier gewesten, opdat zy door

het heilig nooit volprezen Evangelium worden gered van de

straffen der helle! De schepen van Nederland bevaren de groote

wateren, en brengen beschaving, godsdienst, Christendom, aan den

verdoolden javaan! Neen, ons gelukkig Nederland begeert niet voor

zich alleen de zaligheid: wy willen die ook mededeelen aan de

ongelukkige schepselen op verre stranden, die daar gebonden

liggen in de kluisters van ongeloof, bygeloof en zedeloosheid!

Het beschouwen van de plichten die ten-dezen op ons rusten, zal

het zevende deel myner rede uitmaken."