Pagina 589 di 887

Eindelyk zag hy den ketapan. Of liever hy zag een donkere plek

die veel sterren bedekte voor zyn oog. Dat moest het Djati-bosch

wezen, by den boom waar hy Adinda zou weerzien, den volgenden dag

na 't opgaan van de zon. Hy zocht in het duister, en betastte

vele stammen. Weldra vond hy een bekende oneffenheid aan de

zuidzyde van een boom, en hy legde den vinger in een gleuf die

Si-Panteh daarin gehakt had met zyn parang, om den pontianak te

bezweren die schuld had aan de tandpyn van Panteh's moeder, kort

voor de geboorte van zyn broertje. Dat was de ketapan dien hy

zocht.

Ja, wel was dit de plek waar hy voor 't eerst Adinda anders had

aangezien dan zyn overige speelnootjes, omdat ze daar voor 't

eerst geweigerd had deeltenemen aan een spel dat ze toch had

meegespeeld met alle kinderen, knapen en meisjes, nog kort te

voren. Daar had ze hem de melatti gegeven.