Pagina 641 di 887

Ik ben hiervoor dan ook bekend by myn pilaar ... dat ik altyd zoo

juist oordeel, meen ik.

Die resident en zyn vrouw waren lieve, gulle menschen. Ze

verhaalden ons veel van hun levenswys in den Oost. Het moet daar

toch wel aangenaam wezen. Zy zeiden dat hun buitenplaats by

Driebergen niet half zoo groot was als hun "erf", zooals ze dat

noemden, in de binnenlanden van Java, en dat daartoe wel honderd

menschen noodig waren tot onderhoud. Maar--en dit is wel een

bewys hoe bemind ze waren--dat deden die menschen geheel om-niet,

en alleen uit genegenheid. Ook verhaalden zy, dat by hun vertrek

de verkoop hunner meubelen wel tienmaal meer dan de waarde had

opgebracht, omdat de Inlandsche Hoofden zoo graag een aandenken

koopen van een resident die goed voor hen geweest is.