9ページ中9ページ

- Ne yalan söyleyeceğim? - Aç bakayım sağ kolunu! İhtiyar,

kaftanın altından kolunu çıkardı. Sıvadı. Bey'e uzattı. Pazusunda

haç şeklinde derin bir yara izi vardı. Bu yarayı, gecesi altı ay

süren bir adadan karısını kaçırırken almıştı. Bey, ellerine

sarıldı. Öpmeye başladı. - Ben senin oğlunum! dedi. - Turgut

musun? - Evet - ...

����

İhtiyar esir sevincinden bayılmıştı. Kendine gelince oğlu, ona: -

Ben karaya cenk için çıkıyorum. Sen gemide rahat kal, dedi. Eski

kahraman kabul etmedi: - Hayır. Ben de beraber cenge çıkacağım. -

Çok ihtiyarsın baba. - Fakat kalbim kuvvetlidir. - Rahat et! Bizi

seyret! - Kırk yıldır dövüşü özledim. Oğlu: - Vurulursun! Vatana

hasret gidersin! Diye onu gemide bırakmak istedi. Kara Memiş, o

vakit birdenbire gençleşmiş bir kaplan gibi doğruldu.

Duramıyordu. Kalkan, kılıç istedi. Sonra geminin kıçında sallanan

sancağı göstererek: - Şehit olursam bunu üzerime örtün! Vatan al

bayrağın dalgalandığı yer değil midir? dedi. ...

Kategori:Ömer Seyfettin hikayeleri