20페이지 중 9페이지

Kuru Kadı, onların herkesi güldüren münakaşalarını, saçma sapan

sözlerini gülümseyerek dinlerken, elçiyi yanına getirdiler, iki

deli de sustu. Herkes kulak kesildi. Bir elçi Türkçe biliyordu.

Küstahça tekliflerini söyledi.

Palangayı saran Zigetvar kumandanı Kıraçin'di. Yanında iki bine

yakın muharibi vardı. Grijgal'in "Vire"bir kalenin müzakere ile

teslimi ile verilmesini istiyordu. Ateşe, nura, haça, İncil'e,

Zebur'a yemin ediyor; çıkıp giderken muhafızlara hiçbir ziyanı

dokunmayacağına dair söz veriyordu. Kuru Kadı: -

Pekâlâ!... Haydi git. Biz aramızda anlaşalım,

kararımızı size öğleden sonra bildiririz! Diye elçiyi aşağı

gönderip kapıdan attırdı. Sonra etrafındakilere döndü. Şöyle bir

göz gezdirdi. Sırtının hafif kamburu içeri çekildi: - İşittiniz

ya, gaziler! dedi, Kıraçin haini bizim yüz on dört kişiden ibaret

olduğumuzu anlamış... Üzerimize iki bin kişi ile geldi. Teklif

ettiği "Vire"yi kabul etmek isteyenler varsa ellerini kaldırsın!

- ....... Kimsenin eli kalkmadı. - Öyleyse hazır olalım. Haydi...

Bir gürültüdür koptu: - Hazırız.... - Hepimiz, hepimiz... -

Hepimiz, hepimiz hazırız. - Kılıçlarımız, kalkanlarımız yağlı. -

Oklarımız bağlı. - Yatağanlarımız keskin...