14페이지 중 6페이지

İyice hatırlıyorum; kırk çocuk, hepimiz müttefik. Aramızdan

müzevir çıkmıyor, Hoca Efendi'ye karşı tek bir vücut gibi hareket

ediyorduk. Bir gün bahçede sözbirliği ettik. İçerde hepimiz

birden esnemeye başladık. Hoca Efendi de esnemeye başladı.

Zavallı ihtiyar uyuyuverdi. O zaman kalktık, rahlenin üzerindeki

enfiye kutusunu aldık, hepimiz çektik. Bütün mektebin içinde bir

hapşırmadır gitti... Hoca Efendi gürültüden uyanınca işi anladı.

Enfiyesini kimin çaldığını sordu. Bir ağızdan ahenkle,

"Bilmiyoruz, bilmiyoruz!" dedik. "Hepinizi falakaya çekeceğim."

"Bilmiyoruz, bilmiyoruz!" "Kimse söylemeyecek mi?" "Bilmiyoruz

ki, bilmiyoruz ki..." "Bilmiyor musunuz, pekala! Necip, git

camiden kalfayı çağır, çabuk."