8페이지 중 4페이지

Çingene "namus bire, namus!" diye dövünüyor, araba daha ziyade

sarsılıyor, daha ziyade takırdıyordu. Jandarma, karşısındaki

sıska, kirli suratlı, pis herife bakarak yüreğinin çarptığını

duyuyor, gayr-i ihtiyari memleketinde Hıdırellez günleri

yaptıkları eşek bayramını hatırlıyor, kendi namussuzluğuna

şükrediyordu. Evet, bu Çingene gibi içlerinde bir iki namuslu

adam olsaydı, bütün kasaba halkını, Hıdırellez günü yaylada

kılıçtan geçirmek icap edecekti.

����