6페이지 중 3페이지

Hatice Hanım'ın temizlik, namus merakından başka bir de yüksek

ökçe merakı vardı. Güzeldi, tombuldu, cıvıl cıvıl bir şeydi.

Fakat boyu çok kısa olduğu için evin içinde de bir karışa yakın

ökçeli iskarpinler giyerdi. Adeta bir cambaza dönmüştü.

Bu yüksek ökçelerle merdivenleri takır takır bir hamlede iner,

ayağı burkulmadan bir aşağı, bir yukarı koşar dururdu. Nihayet

bir baş dönmesi geldi. Çağırdığı doktor ilaç filan vermedi: -

Bütün rahatsızlığınıza sebep bu ökçelerdir, hanımefendi dedi,

onları çıkarın. Rahat, yünden, yumuşak bir terlik giyin. Hiçbir

şeyiniz kalmaz. Hatice Hanım, doktorun tavsiye ettiği bu yünden

terlikleri aldırdı. Hakikaten rahattı. İki gün içinde başının

dönmesi filan geçti. Dizlerinde, baldırlarında sızı kalmadı.

Fakat böyle, tam vücudu rahat ettiği sırada, ruhu derin bir azap

duydu. Dokuz senelik adamlarının iki gün içinde birdenbire

ahlakları bozulmuştu. Eleni'yi kendi diş fırçasıyla dişini

fırçalarken, Gülter'i kilerde reçel kavanozunu boşaltırken

görmüştü. Mehmet'i et günü olmadığı halde bol bir sahan

külbastıyı yerken yakaladı. - Ne oldu bunlara Yarabbim? Bunlara

ne oldu? Diyordu. Bir hafta içinde adamlarının on beşten fazla

hırsızlığını, yolsuzluğunu tuttu.