20페이지 중 3페이지

Palangaya yalnız Kuru Kadı karışıyordu; esmer, zayıf yüzünü

buruşturdu: "Palanga, palanga...Amma topu tüfeği kaç kişi?" dedi.

Bütün genç muharipleri, Ahmed Bey, beraberinde götürmüştü.

Hisardakiler zayıflardan, bekçilerden, hastalardan, ihtiyar

sipahilerden ibaretti. Hepsi yüz on üç kişiydi!!! Düşman, galiba

öteki palangalardan çekiniyordu. Yoksa burasını bırakmaz, mutlaka

almaya kalkardı. Biraz eğildi. İnce yosunlu, soğuk sipere

dirseklerini dayadı. Aşağıya baktı. İki üç asker beyaz koyunların

arasında dolaşıyordu. Bir tanesi karşısına geçtiği iri bir koçu,

başına dokunarak kızdırıyor tos vurduruyordu. Öbürleri elleri

silahlarında bu oyunu seyrediyordu. Bağırdı: - Oynamayın şu

hayvanla... ....... Askerler, başlarını tepelerinden gelen sese

doğru kaldırdılar. Kuru Kadı'dan hepsi çekinirlerdi. Gayet sert,

gayet titiz, gayet sinirli bir adamdı. Adeta deli gibi bir şeydi.

Sabahtan akşama kadar namaz kılar, zikreder, geceleri hiç

uyumazdı. Daha yatıp uyuduğunu kalede gören yoktu.