22페이지 중 20페이지

Hacı Kasap'a köle olduğunun tam haftasıydı. Günlerden Cuma idi.

Yine erkenden mandıraya gitmiş, koyunları getirmiş, salhanede

yüzmüş, dükkandaki çengellere asmıştı. Tezgahın solundaki büyük,

yağlı siyah taşta satırları biliyor, yine "Ne yapacağım, ne

yapacağım?" diye düşünüyor, dudaklarını ısırıyordu. Daha efendisi

gelmemişti. Satırları bitirince, büyük bıçakları bilemeye

başladı. "Ne yapacağım, ne yapacağım?" hülyasına öyle dalmıştı

ki... Kasabın geldiğini duymadı. Ansızın uğursuzun boğuk sesi

yüreğini ağzına getirdi: - Ne yapıyorsun be?... Döndü. Efendi

köşesinde oturmuş, çubuğunu tüttürüyordu: - Bıçakları biliyorum,

dedi. - Hay tembel miskin hay!... Sabahtan beri ne yaptın? Cevap

vermedi. Kapakları çürümüş bu küçük, bu hain, bu yılan gözlere

kırpmadan baktı, baktı. İhtiyar beklemediği bu acı bakıştan

kızdı. Sordu: - Ne bakıyorsun? - ...