23페이지 중 12페이지

Vezirken değil, hatta daha beylerbeyi iken bile karşısında

akranlarından kimse böyle dümdüz laf söyleyememişti. Tekrar

"Acaba deli mi?" diye düşündü. Deli değilse... Bu ne küstahlıktı.

Bu derece küstahlık, "nizamı âleme" muhalif değil miydi?

Gözlerini daha beter süzdü. İçinden, "Şunun başını vurdursam..."

dedi. Kapıcılara bağırmak için ağzını açacaktı. Ansızın

vicdanının -neresi olduğu bilinmeyen bir yerinden gelen- derin

sesini işitti: "İşte, sen de tabasbus, riya, tekâpu

yollarından yükselenler gibi, serbest, düz, bir lafı

çekemiyorsun! Sen de karşında mert bir insan değil, ayaklarını

yalayan bir köpek, zilletinin altında iki kat olmuş bir maskara,

bir rezil istiyorsun!" Süzgün gözlerini açtı. Avucunda sıktığı

kağıdı yanına koydu. Tekrar Muhsin Çelebi'ye baktı.