Pagina 15 van 16

Erken kalktığım() açık, bulutsuz sabahlar, herkes gibi bana da

çocukluğumu hatırlatır. Yadımda ezeli ve mor bir fecr memleketi

gibi kalan(-an, sıfat fiil)doğduğum() yeri gözümün önüne

getirmek(-mek, isim fiil)isterim. Daima, farkında

olmayarak(-arak, zarf fiil)sol elimin şehadet parmağına bakarım.

Birinci boğumun üstünde hala beyaz çizgi şeklinde duran(-an,

sıfat fiil)bir küçük yara izi, bence çok mukaddestir. Andı için

ölen(-en, sıfat fiil), hayatını mahveden kahraman kan kardeşimin,

sıcak dudaklarını tekrar parmağımın ucunda duyar(-ar, sıfat

fiil), beni kurtarmak(-mak, isim fiil)için o kendisinden büyük,

kudurmuş(-muş, sıfat fiil), iri ve kara çoban köpeğiyle

pençeleşen(-en sıfat fiil)aslan ve bahadır hayalini görürüm.