Pagina 2 van 6

Başlıca merakı temizlik ve namusluluktu. Göztepe'deki köşkünü,

hizmetçi Eleni ve evlatlığı Gülter'le her sabah beraber temizler,

aşçısı Mehmet'i her gün tıraş ettirir, zavallı Bolulu oğlanı

tepeden tırnağa kadar beyazlar giymeye mecbur ederdi. Eleni de,

Gülter de son derece namusluydu. Kileri kitlemezdi, paraları

meydanda dururdu. Hele Mehmet'in namusuna diyecek yoktu.

Konuşurken gözlerini kaldırıp insanın yüzüne bile bakamazdı.

Hatice Hanım, köşkten hiçbir yere çıkmadığı için işi gücü

adamlarını teftişti. Habire odaları dolaşır, tavan arasına çıkar,

mutfağa inerdi. Derdi ki: - Benim gibi olun! Ben kimse ile

görüşüyor muyum? Sakın siz de komşuların hizmetçileriyle,

uşaklarıyla konuşmayın. El, insanı azdırır! Mehmet bile bu

nasihati noktası noktasına tutmuştu. Arka bahçedeki mutfağına

değil misafir, hemşeri filan, hatta yabancı bir kedi bile

girmiyordu. Hatice Hanım, belki günde on defa iner, onu

yapayalnız tenceresinin başında bulurdu.