Boek · Os Lusiadas
Pagina 25 van 368
Auteur: Luis de Camoes
Tijd0:00
Snelheid (WPM)0.0
Nauwkeurigheid100.0%
Druk op start en typ de regels precies na. · Backspace uitgeschakeld — ga door, ook na een fout.
73 Do claro assento etóreo o grão Tebano, Que da paternal coxa
foi nascido, Olhando o ajuntamento Lusitano Ao Mouro ser molesto
e avorrecido, No pensamento cuida um falso engano, Com que seja
de todo destruído. E enquanto isto só na alma imaginava, Consigo
estas palavras praticava:
74 "Está do fado já determinado, Que tamanhas vitórias, tão
famosas, Hajam os Portugueses alcançado Das Indianas gentes
belicosas. E eu só, filho do Padre sublimado, Com tantas
qualidades generosas, Hei de sofrer que o fado favoreça Outrem,
por quem meu nome se escureça?
75 "Já quiseram os Deuses que tivesse O filho de Filipo nesta
parte Tanto poder, que tudo submetesse Debaixo de seu jugo o fero
Marte. Mas há-se de sofrer que o fado desse A tão poucos tamanho
esforço e arte, Que eu co'o grão Macedónio, e o Romano, Demos
lugar ao nome Lusitano?
Druk op start en typ de regels precies na.
Niet gestart