Pagina 168 van 887

Al wat groot en verheven was, lokte hem aan, en tegelyker-tyd was

hy onnoozel en naif als een kind. Hy was eerlyk, vooral waar

eerlykheid in 't grootmoedige overging, en zou honderden die hy

schuldig was, onbetaald laten omdat hy duizenden had

weggeschonken. Hy was geestig en onderhoudend wanneer hy gevoelde

dat zyn geest begrepen werd, maar anders stug en teruggetrokken.

Hartelyk voor zyn vrienden, maakte hy--wat te snel soms--zyn

vriend van al wat leed. Hy was gevoelig voor liefde en

aanhankelykheid ... trouw aan zyn gegeven woord ... zwak in

kleinigheden, maar standvastig tot hoofdigheid toe, waar 't hem

de moeite waard scheen karakter te toonen ... nederig en

welwillend voor wie zyn geestelyk overwicht erkenden, doch lastig

wanneer men poogde zich daartegen te verzetten ... rondborstig

uit trots, en by vlagen achterhoudend, waar hy vreesde dat men

zyn oprechtheid zou aanzien voor onverstand ... evenzeer vatbaar

voor zinnelyk als voor geestelyk genot ...