Pagina 10 van 36

Mektepler, dârülfünunlar... Hâsılı cennet! Mümkün

değil bunları tahayyül edemezsin. Magda daha ziyade titreyerek

dirsekleriyle şişmiş karnını, bacaklarıyla kocasının bacaklarını

sıkarak: - Oh, tahayyül ediyorum! Dedi. Boris devam etti: -O

vakit bazı geceler, minimini evimizde, doğacak çocuğumuz

yanımızda oynarken, sa'y ve namusumuzdan emin, ansızın

Makedonya'yı, bu yamyamlar memleketini hatırlayacağız. Gözümüzün

önüne pis ve dar sokaklar, sefil ve uryan adamlar... Kanlarla

lekelenmiş nihayetsiz karlar, kara, müstekrehiğrenç ve keskin

baltalar sonra siyah, müthiş Balkanlar, Pirin gelecek! Tüylerimiz

ürperecek, sen yine böyle benim kucağıma kaçacaksın. Bu pis ve

müthiş Makedonya'nın kabuslarını buselerimle senin gözlerinden

sileceğim... Magda memnuniyet ve saadetten tatlı bir baygınlık

hissediyordu. Kocasının bacaklarını sıkan dolgun bacakları

gevşedi. Kolları yanına düştü. Gözleri uzak hayallere bakıyordu.

Boris yine onu kucağında sıktı.