Pagina 12 van 36

Boris: - Artık aşkı duyacağım, diyordu, hatta şimdiden duyuyorum.

Kendimi Amerika'da farzediyor, seninle yalnız, emin ve mutmain

odamızdayız addediyorum. Magda'nın dudaklarındaki buseler söndü.

Birden: - Oh, ben korkuyorum! Dedi. Boris hayretle sordu: -

Neden? - Bilmem. Fakat o kadar korkuyorum ki.... Genç kadın asabi

bir teheyyücheyecan e uğramıştı. Hakikaten korkudan titriyor ve

ağlıyordu. Boris bu meçhul ve bu nagehaniani kederi teselli etmek

istedi: - Korkma, haydi kalk, dedi, yatalım; müstakbelin pek

yakın saadetini şimdiden yaşayalım. Bu pis odayı, bu pis ocağı,

bu zulmet ve dehşet yuvasını görme, gözlerini kapa, Amerika'yı

tahayyül et. Haydi kalk, korkma, gözlerini sil! - Korkuyorum

Boris, korkuyorum. - Neden sevgilim? Sakin ol. Saadetimiz seni

müteessir ediyor, haydi yatalım. Benim yanımda, kucağımda...

Korkacak bir şey yok... İkisi de kalktılar. Boris kolunu

Magda'nın boynuna attı. Magda asabi bir iştiyakarzu ile kocasının

beline sarıldı. Yürüyorlardı.