Pagina 63 de 525

Op den 9en September kwam er een fiksche bries, die de zeilen

deed zwellen, zoodat zij flink vorderden. Het was Zondagmorgen;

een wolkenlooze hemel en de schijnbaar grenzenlooze Oceaan

omringden hen. Toch was er geen vreugde op de schepen. Alleen

werden ontevreden blikken gezien, morrende woorden gehoord.

Columbus deed al wat hij kon, om de moedeloosheid der zeelieden

te verdrijven en hun een deel van zijn eigen geestdrift in te

boezemen. Bemerkende, dat hun vrees van nimmer weer huiswaarts te

kunnen gaan met iedere mijl, die men vorderde, grooter werd,

bedacht hij een list, om nl. dubbele aanteekening te houden van

hun vorderen per dag. De een was voor hem zelf, en de andere

moest aan de zeelieden getoond worden, om hun den indruk te

geven, dat de afgelegde weg veel kleiner was dan met de

werkelijkheid overeenkwam.