Pagina 590 de 887

Hy zette zich neder aan den voet van den boom, en zag op naar de

sterren. En als er een verschoot, nam hy dit aan als een groet by

zyn wederkomst te Badoer. En hy dacht er aan, of Adinda nu slapen

zou? En of ze wel goed de manen had ingesneden in haar rystblok?

Het zou hem zoo smarten wanneer zy een maan had overgeslagen,

alsof 't niet genoeg ware ... zes-en-dertig! En of ze schoone

sarongs en slendangs zou gebatikt hebben? En ook vroeg hy zich,

wie er toch wel wonen zou in zyns vaders huis? En zyn jeugd kwam

hem voor den geest, en zyne moeder, en hoe die buffel hem had

gered van den tyger, en hy bepeinsde wat er toch zou geworden zyn

van Adinda als die buffel minder trouw ware geweest?

Hy lette zeer op het dalen van de sterren in 't Westen, en by

elke ster die aan de kim verdween, berekende hy hoe de zon weer

iets nader was aan haren Opgang in het oosten, en hoeveel nader

hyzelf aan 't weerzien van Adinda.