Pagina 838 de 887

Gelyk ik reeds in den tekst opmerkte, behoort het aanbieden van

geschenken als de hier bedoelde, beschouwd te worden als 'n

groet, als 'n plichtpleging, als uitdrukking van beleefdheid

volgens de zeden van 't Land. Dat ik, in-weerwil hiervan, het

aannemen van geschenken afkeur--gelyk uit het aanhalen der

Oostersche vertelling op blz. 212 (Zie de alinea die begint met:

"Het komt my echter voor" M.D.) voldoende blykt--doet nu niet tot

de zaak. M'n bedoeling is de huichelary van den Landvoogd in 't

licht te stellen, die aan zulke kleinigheden z'n deugd verspilde,

en onverschillig toezag dat de aan zyn zorg toevertrouwde

inlanders uitgeplunderd en vermoord werden. Het was dezelfde Van

Twist, die de door hemzelf afgeschafte wyze van werving voor 't

indisch leger weer invoerde! De brave man meende dat zy "_den

toets der zedelykheid niet kon doorstaan." Heel juist! Onnoozele

javaansche jongens werden van Regeeringswege door

onderofficieren, met behulp van dobbelspel en ...