Pagina 50 de 525

Te midden van al die volksvreugde maakte Columbus zijn opwachting

bij koningin Isabella. Hij nam niet de houding aan van een

nederigen smeekeling, maar van een door God gezonden afgezant,

die de nietige gunsten, waardoor hij zijn plannen ten uitvoer kon

brengen, met groote schenkingen vergold.

Beleefd sprak hij tot de koningin:

"Ik verlang slechts een paar schepen en eenige matrozen, om op

den oceaan tusschen de 2 a 3 duizend mijlen westwaarts te varen.

Ik zal zoo Uwe Majesteit een korteren weg naar Indie aanwijzen,

en tot hiertoe onbekende volken leeren kennen, die machtig zijn

en verbazende rijkdommen bezitten. Tot loon vraag ik alleen de

aanstelling tot Onderkoning over de rijken, die ik ontdekken zal,

en het tiende deel van de winsten, die er uit mogen

voortvloeien."