Pagina 21 de 22

Koca Ali, sesini çıkaramıyor, bir hafta içinde belki beş senelik

hizmetini durup dinlenmeden gördüğü halde, kendini yine "tembel,

miskin" diye tahkir etmeye sıkılmayan bu kötü insanı ezici bir

bakışla süzüyordu. Yine kalbi yırtılır gibi oluyor, göğsüne sıcak

bir şeyler yayılıyor, çeneleri kilitleniyor, şakakları

zonkluyordu. Bir anda bu titreme durdu. Koca Ali gözlerini açtı.

Bir hafta buna nasıl tahammül etmişti? Şaşırdı. Hacı Kasap çubuğu

yanına bıraktı. Hizmetçisinin bu ağır bakışından kurtuluvermiş

gibi dırlandı: - Kolunun diyetini benim verdiğimi unutuyorsun

galiba, dedi, ben olmasam şimdi çolak kalacaktın...