Страница 421 из 525

Aan den vooravond van den dag, waarop de saamgezworenen het plan

ten uitvoer zouden brengen, kreeg Columbus er bericht van door

een weggeloopene. Geen oogenblik mocht verloren gaan. Met tien

vertrouwde en onverschrokken mannen, nam hij Mexica door

overrompeling gevangen. Hij kwam voor het gerecht en werd

veroordeeld om opgehangen te worden.

Columbus gaf bevel Mexica aan den top van het fort op te hangen.

De laatste verzocht te mogen biechten voor men de doodstraf

toepaste. Een priester werd ontboden. De ongelukkige Mexica, die

tijdens den opstand zoo dapper was geweest, verloor allen moed,

toen hij den dood in het aangezicht zag. Hij stelde het biechten

telkens uit, begon er mee, hield dan weer op, begon op nieuw,

aarzelde weer, als hoopte hij door tijd te winnen kans op

vrijspraak te hebben. In plaats van eigen zonden te belijden,

beschuldigde hij anderen, van wie het bekend was, dat ze

onschuldig waren, van misdaad, tot dat Columbus, die door zooveel

valschheid en verraad zeer verbitterd was, het geduld verloor, en

in een mengeling van verontwaardiging en toorn bevel gaf den

ellendeling op de tinne van 't fort op te hangen.