Страница 610 из 887

Toen liep Saidjah eenige soldaten te-gemoet, die met geveld

geweer de laatstlevende opstandelingen in 't vuur dreven van de

brandende huizen. Hy omvademde de breede zwaardbajonetten, drukte

zich voorwaarts met kracht, en drong nog de soldaten terug met

een laatste inspanning toen de gevesten stuitten tegen zyn borst.

En weinig tyds later was er te Batavia groot gejubel over de

nieuwe overwinning die weer zooveel lauweren had gevoegd by de

lauweren van 't nederlandsch-indisch leger. En de Landvoogd

schreef naar 't Moederland dat de rust in de Lampongs hersteld

was. En de Koning van Nederland, voorgelicht door zyn

Staatsdienaren, beloonde wederom zooveel heldenmoed met vele

ridderkruisen.

En waarschynlyk stegen er in zondagskerk of bidstond uit de

harten der vromen dankgebeden ten-hemel, by 't vernemen dat "de

Heer der heirscharen" weer had meegestreden onder de banier van

Nederland ...

"Maar God, met zooveel wee begaan, Nam de offers van dien dag

niet aan!"[147]

* * * * *