Страница 814 из 887

101. Het was in die dagen (1843) dat ik de "Bruid daarboven"

schreef. Dit stuk werd nog onlangs in den Haag, te Rotterdam, en

elders opgevoerd. Een van die voorstellingen woonde ik by, en m'n

aandoeningen waren zeer gemengd. Het wederzien van dien arbeid

uit m'n jeugd, van nu byna veertig jaar geleden, wekte meer

herinneringen in my op dan m'n gemoed verslikken kon. En dan 't

nagaan van alles wat er in en om my voorviel gedurende dat lange

tydvak van m'n gevuld leven! Doch dit gaat den lezer niet aan.

Met het oog evenwel op den ouderdom van dat stuk heb ik 'n vraag

te doen die, meen ik, sommige lezers wel aangaat. Is de toon dien

heden-ten-dage zekere publicisten tegen my aanslaan, wel in

overeenstemming met den eerbied dien we gewoon zyn toetekennen

aan ancienneteit in rang? Vindt men 't getal letter- vruchten die

in onzen stoomtyd meer dan het derde deel eener eeuw beleven, zoo

groot dat elk rekruut my mag toespreken _comme le premier venu?