Sayfa 143 / 525

De Cubaan deed den vreemdelingen zulke mededeelingen, dat eenige

van de moedigsten onder hen, ten getale van ongeveer 2000, het

waagden langzaam terug te gaan. Met vrees en beving liepen zij

evenwel voort. Las Casas zegt, dat hun gestalte zeer bevallig

was, en dat zij een schooner gelaat en fijnere trekken hadden,

dan een van de inboorlingen, die zij tot dus ver hadden gezien.

Langzamerheid kwam er vertrouwen; maar nog altijd, zoo wordt

verhaald, zagen de inboorlingen in die vreemdelingen hemelsche

wezens, die bovennatuurlijke kracht bezaten. In hun oog waren zij

met bliksem en donder gewapend. Daarom beefden al die twee

duizend menschen, toen zij bij die negen hemelsche bezoekers

stonden. Menigmaal maakten ze zeer diepe buigingenen zetten de

handen op het hoofd, als een teeken van eerbied en onderwerping.