Sayfa 316 / 525

Dat er vrees behoefde te bestaan voor hun vijandschap geloofde

Columbus niet, en daarom bepaalde hij er zich slechts toe een

kleine versterking van oorlogs- en mondbehoeften naar het fort te

zenden. Maar wel bestond er reden voor hem zelf, om ongerust te

wezen over de ontevredenheid, het gemor en de vijandige stemming,

die hij te Isabella steeds grooter zag worden, en die zich in

daden tegenover hem lucht gaven. Er waren vele zieken, en,

behalve, dat de geneesmiddelen op waren, kregen ze het rechte

voedsel niet. Met eenige verwondering lazen wij, dat de

kolonisten zich niet aan het eten van de inlanders konden

gewennen. Vrees voor een hongersnood maakte het noodig het volk

op rantsoen te zetten. Dit gaf tot veel gemor aanleiding, en

niemand klaagde luider en bitterder dan het hoofd der Spaansche

geestelijken, "vader" Boyle.