Sayfa 400 / 525

Eindelijk kwam er een aangenaam koeltje en zette Columbus koers

naar het Westen. De eene dag na den anderen verliep, maar van

land was er geen spoor. Het pekelvleesch bedierf en de hoepels

van de wijn- en watervaten sprongen los. Verdriet en angst

maakten zich van alle gemoederen meester. Den 31sten Juli was er

nog maar een ton met water op ieder schip. Het vooruitzicht, dat

allen op die brandend heete zee ellendig zouden sterven, was

inderdaad treurig. 's Middags verkondigde een kreet van een

matroos, die boven in de groote mast zat, dat er land te zien

was. Drie bergtoppen reikten tot in de wolken. Columbus noemde

dit eiland La Trinidad, of de Drieeenheid. Toen hij langs de kust

voer, om een haven op te zoeken, was hij verbaasd over de

schoonheid en vruchtbaarheid van het eiland. Langs het strand

lagen bevallige dorpen en goed ontgonnen akkers.