Sayfa 245 / 887

"Kom eens hier, Max!" riep Havelaar, die zyn kind gewaar werd,

spelende op het erf, en de Regent nam den kleine op den schoot.

Maar deze was te wild om daar lang te blyven. Hy sprong weg, en

liep den grooten kring rond, en vermaakte de Hoofden door zyn

gekeuvel, en speelde met de gevesten van hun krissen. Toen hy by

den Djaksa kwam, die de aandacht van 't kind trok omdat hy

sierlyker dan de anderen gekleed was[63] scheen deze iets op 't

hoofd van kleinen Max te wyzen aan den Kliwon die naast hem zat

en een gefluisterde opmerking daarover scheen te beamen.

--Ga nu heen, Max, zei Havelaar, papa heeft iets aan die heeren

te zeggen.

De kleine liep weg nadat hy met kushandjes gegroet had.

Hierop ging Havelaar aldus voort: