Sayfa 274 / 887

Maar weet ge dan niet, ondier, tyger, Europeaan, lezer, weet ge

dan niet dat ge daar een uur hebt doorgebracht met byten op myn

geest als op een tandenstoker? Met knagen en kauwen op vleesch en

been van uw geslacht? Menscheneter, daarin stak myn ziel, myn

ziel die ge hebt vermaald als eens gegeten gras! 't Was myn hart

dat ge daar hebt opgeslikt als een versnapering! Want in dat boek

had ik dat hart en die ziel neergelegd, en er vielen zooveel

tranen op dat handschrift, en myn bloed week weg uit de aren

naarmate ik voortschreef, en ik gaf u dat alles, en dat kocht ge

voor weinige stuivers ... en ge zegt: hm!

De lezer begrypt dat ik hier niet spreek van myn boek.

Zoodat ik maar zeggen wil, om met Abraham Blankaart te spreken

...