Sayfa 541 / 887

"Schryf toch zulke zinnelooze dingen niet aan je papa, Stern!"

heb ik gezegd, en misschien zei ik 't wat driftig, want ik kan

geen onwaarheid lyden, dit is altyd een vast principe van me

geweest. Ik heb dien avend terstond aan den ouden Stern

geschreven dat hy haast moest maken met zyn orders, en vooral

zich in-acht nemen tegen valsche berichten, want de koffi staat

heel goed.

De lezer gevoelt wat ik by 't aanhooren van die laatste

hoofdstukken weer heb uitgestaan. Ik heb in de kinderkamer een

solitairspelletje gevonden, en dat neem ik voortaan mee naar den

krans. Had ik niet gelyk, toen ik zei dat die Sjaalman allen had

gek gemaakt met zyn pak? Zou men in al dat geschryf van Stern--en

Frits doet ook mee, dit is zeker!--jongelieden herkennen, die

opgebracht worden in een deftig huis? Wat zyn dat voor malle

uitvallen tegen een ziekte, die zich openbaart in 't verlangen

naar een buitenplaats? Is dat op my gemunt? Mag ik niet naar

Driebergen gaan, als Frits makelaar is? En wie spreekt van

buikaandoeningen, in gezelschap van vrouwen en meisjes? Het is

een vast principe van me, altyd bedaard te blyven--want ik houd

dit voor nuttig in de zaken--maar ik moet erkennen, dat het me

dikwyls veel moeite kostte, by 't aanhooren van al de gekheid die

Stern voorleest. Wat wil hy toch? Wat moet het eind zyn? Wanneer

komt er nu eindelyk iets degelyks?