Sayfa 572 / 887

--Heel goed, Saidjah! Ik wil gaarne met je trouwen als je

terugkomt. Ik zal spinnen, en sarongs en slendangs weven, en

batikken, en heel vlytig zyn al dien tyd.

--O, ik geloof je, Adinda! Maar ... als ik je getrouwd vind?

--Saidjah, je weet immers wel dat ik met niemand trouwen zal. Myn

vader heeft me toegezegd aan uw vader.

--En jyzelf?

--Ik zal trouwen met u, wees daar zeker van!

--Als ik terugkom, zal ik roepen in de verte ...

--Wie zal dat hooren, als we ryst stampen in 't dorp?

--Dat is waar. Maar Adinda ... o ja, dit is beter: wacht me by

het djati-bosch, onder den ketapan waar je my de melatti hebt

gegeven.

--Maar, Saidjah, hoe kan ik weten wanneer ik moet heengaan om je

te wachten by den ketapan?

Saidjah bedacht zich een oogenblik, en zeide: