Sayfa 2 / 20

Yıkılmaz bir ölüm seddi halinde "Kızılelma" yolunu kapatıyordu.

Sanki bu uğursuz kargalar hep onun mazgallarından taşıyor,

anlaşılmaz bir lisanın çirkin küfürlerine benzeyen sesleriyle her

tarafı gürültüye boğuyorlardı. Kuru Kadı içini çekti. Sonra

"Ah..." dedi. İncecik, sinirli boynunun üstünde bir taş topuz

gibi duran çıkık alınlı, iri kafasını salladı. Yeşil sarığını

arkaya itti. Islak gözlerini ovuşturdu. Şimdiye kadar, asker

olmadığı halde, her muharebeye girmişti. Birkaç bin yeniçeriyle

dört beş topu olsa... Bir gece içinde şu kaleyi alıvermek işten

bile değildi! Şimdi vakıa müstakildi. Ne isterse yapabilirdi.

Palanganın kumandanı Ahmed Bey, öteki boy beyleriyle beraber

Toygun Paşa ordusuna katılıp Kapuşvar fethine gitmişti.

Kapuşvar'dan sonra Zigetvar'ı saran ordu, kışın aman vermez

zoruyla, zaptı yaza bırakarak Budin'e dönünce, o da askerleriyle

tekrar palangasına gelmemiş, Toygun Paşa'nın yanında kalmıştı.

Bugün Grijgal'den altı mil uzaktaydı.