Sayfa 6 / 22

Koca Ali yerinden oynamadı. Zaten biraz başı ağrıyordu.

"Mesnevî dinler, açılırım!" dedi. Büyük bir gönül rahatlığı

içinde, iki garip dervişin ruhu ürperten nağmeleriyle gaşyoldu.

Her aşık gibi onun kalbinde de nihayetsiz bir vecd, bir heyecan,

bir galeyan istidadı vardı. En küçük bir vesileyle coşardı.

Manasını anlamadığı bu lisanın uhrevi ahengi onun sakin kanını

sular altında saklı derin bir girdap gibi kaynattı. Her tarafı

sebepsiz bir sarsıntıyla titriyor, sökülmez bir hıçkırık boğazına

tıkılır gibi oluyordu. Yatsı namazını kıldıktan sonra mescitten

çıkınca, doğru dükkanına giremedi. Yürüdü. Uykusu yoktu. Ilık,

yıldızlı bir yaz gecesiydi. Saman uğrusu, sarı altın tozundan

nihayetsiz bir bulut gibi göğün bir tarafından öbür tarafına

uzanıyordu. Yürüdü, yürüdü. Şehirden mandıralara giden yolun

geçtiği tahta köprüde durdu. Kenara dayandı. Geniş derenin dibine

akseden yıldızlar, nurdan çakıltaşları gibi parlıyor,

şırıldıyordu.