Sayfa 442 / 525

De morgen, waarop de vloot onder zeil zou gaan, was buitengewoon

helder. Geen blaadje bewoog zich, en de zee geleek een spiegel.

Maar het geoefend oog van Columbus voorzag de nadering van een

dier geweldige windhoozen, die zoo menigmaal in de

keerkringszeeen een schipbreuk ten gevolge hebben. Daarom raadde

hij den gouverneur aan, het vertrek van de schepen een paar dagen

uit te stellen. Zijn raad werd echter met verachting verworpen.

Er kwam een lichte bries, alle zeilen werden geheschen, en de

vloot aanvaardde de reis.