Kitap · Don Quijote de la Mancha
Sayfa 626 / 2546
Yazar: Miguel de Cervantes
Süre0:00
Hız (WPM)0.0
Doğruluk100.0%
Başlat düğmesine bastıktan sonra yazmaya başla. · Backspace devre dışı — yanlış yazsan da devam et.
Cuando Cardenio le oyó decir que se llamaba Dorotea, tornó de
nuevo a sus sobresaltos y acabó de confirmar por verdadera su
primera opinión; pero no quiso interromper el cuento, por ver en
qué venía a parar lo que él ya casi sabía; sólo dijo:
- ¿Que Dorotea es tu nombre, señora? Otra he oído yo decir del
mesmo, que quizá corre parejas con tus desdichas. Pasa adelante,
que tiempo vendrá en que te diga cosas que te espanten en el
mesmo grado que te lastimen. Reparó Dorotea en las razones de
Cardenio y en su estraño y desastrado traje, y rogóle que si
alguna cosa de su hacienda sabía, se la dijese luego; porque si
algo le había dejado bueno la fortuna, era el ánimo que tenía
para sufrir cualquier desastre que le sobreviniese, segura de
que, a su parecer, ninguno podía llegar que el que tenía
acrecentase un punto. - No le perdiera yo, señora -respondió
Cardenio-, en decirte lo que pienso, si fuera verdad lo que
imagino; y hasta ahora no se pierde coyuntura, ni a ti te importa
nada el saberlo.
Başlat düğmesine bastıktan sonra yazmaya başla.
Başlatılmadı