Sayfa 144 / 887

De Adhipatti zag hem aan, als wachtte hy een aanval af. Hy wist

dat er na dat "maar" iets volgen kon, dat onaangenaam zou te

hooren zyn voor hem, die sedert dertig jaren Regent van Lebak

geweest was. Het scheen dat Verbrugge op dit oogenblik geen lust

had den stryd voorttezetten. Althans hy brak 't gesprek af, en

vroeg weder aan den mandoor-oppasser of hy niets komen zag?

--Ik zie nog niets van den kant van Pandeglang, mynheer de

kontroleur, maar daar-ginds aan de andere zyde rydt iemand

te-paard ... het is de toewan kommendaan.

--Welzeker, Dongso, zei Verbrugge naar buiten starende, dat is de

kommandant! Hy jaagt in deze buurt, en is vanmorgen vroeg reeds

uitgegaan. He, Duclari ... Duclari!

--Hy hoort u al, mynheer, hy komt hierheen. Zyn jongen rydt

achter hem, met een kidang[26] achter zich over 't paard.

--Pegang koedahnja toewan kommendaan[27] gebood Verbrugge aan een

der bedienden die buiten zaten. Bonjour, Duclari! Ben je nat? Wat

heb je geschoten? Kom binnen!