Sayfa 319 / 887

--Neen, neen, het is heden de 18de Februari 1587, en je bent

opgesloten in 't kasteel Fotheringhay ...[81]

--Ik? vroeg Duclari, die meende niet goed verstaan te hebben.

--Ja, gy. Ge verveelt u, en zoekt afleiding. Daar in dien muur is

een opening, maar zy is te hoog om er doortezien, en dit wil je

toch. Ge zet uw tafel er voor, en daarop een stoel met drie

pooten, waarvan een wat zwak, je zag eens op de kermis een

akrobaat die zeven stoelen op elkaar zette, en zich zelf daarop

met het hoofd naar beneden. Eigenliefde en verveling dringen u

iets dergelyks te doen. Ge beklimt waggelend dien stoel ...

bereikt uw oogmerk ... slaat een blik door de opening, en roept:

o, god! En je valt! Weet je me nu te zeggen waarom je: o god!

riep, en gevallen bent?

--Ik denk dat de derde poot van den stoel brak, zei Verbrugge

sententieus.