Sayfa 593 / 887

Neen, ze sliep niet meer! Hoe zou ze kunnen slapen? Wist ze niet

dat Saidjah haar wachten zou? Gewis, ze had niet geslapen den

ganschen nacht! Zeker had de dorpswacht geklopt aan hare deur, om

te vragen waarom de pelitah voortbrandde in haar huisjen, en met

lieven lach had ze gezegd dat een gelofte haar wakker hield om

den slendang afteweven waaraan ze bezig was, en die gereed moest

zyn voor den eersten dag der nieuwe maan ...

Of ze had den nacht doorgebracht in 't donker, zittend op haar

rystblok, en tellende met begeerigen vinger dat er wel waarlyk

daarin zes-en-dertig diepe strepen stonden gekorven naast

elkander. En ze had zich vermaakt met kunstigen schrik of ze zich

misschien verrekende, of er wellicht nog eene ontbrak, om

nogeens, en nogeens, en telkens weder te genieten van de heerlyke

zekerheid dat er wel degelyk driemaal twaalf manen waren

voorbygegaan sedert Saidjah haar zag voor het laatst.