Kitap · Os Lusiadas
Sayfa 24 / 368
Yazar: Luis de Camoes
Süre0:00
Hız (WPM)0.0
Doğruluk100.0%
Başlat düğmesine bastıktan sonra yazmaya başla. · Backspace devre dışı — yanlış yazsan da devam et.
70 Pilotos lhe pedia o Capitão, Por quem pudesse à Índia ser
levado; Diz-lhe que o largo prémio levarão Do trabalho que nisso
for tomado. Promete-lhos o Mouro, com tenção De peito venenoso, e
tão danado, Que a morte, se pudesse, neste dia, Em lugar de
pilotos lhe daria.
71 Tamanho o ódio foi, e a má vontade, Que aos estrangeiros
súbito tomou, Sabendo ser sequazes da verdade, Que o Filho de
David nos ensinou. ó segredos daquela Eternidade, A quem juízo
algum nunca alcançou! Que nunca falte um pérfido inimigo Aqueles
de quem foste tanto amigo!
72 Partiu-se Disto enfim coa companhia, Das naus o falso Mouro
despedido, Com enganosa e grande cortesia, Com gesto ledo a
todos, e fingido. Cortaram os batéis a curta via Das águas de
Neptuno, e recebido Na terra do obsequente ajuntamento Se foi o
Mouro ao cógnito aposento.
Başlat düğmesine bastıktan sonra yazmaya başla.
Başlatılmadı