Kitap · Os Lusiadas
Sayfa 332 / 368
Yazar: Luis de Camoes
Süre0:00
Hız (WPM)0.0
Doğruluk100.0%
Başlat düğmesine bastıktan sonra yazmaya başla. · Backspace devre dışı — yanlış yazsan da devam et.
48 Viu Alexandre Apeles namorado Da sua Campaspe, e deu-lha
alegremente, Não sendo seu soldado exprimentado, Nem vendo-se num
cerco duro e urgente. Sentiu Ciro que andava já abrasado Araspas,
de Panteia, em fogo ardente, Que ele tomara em guarda, e prometia
Que nenhum mau desejo o venceria;
49 Mas, vendo o ilustre Persa que vencido Fora de Amor, que,
enfim, não tem defensa, Levemente o perdoa, e foi servido Dele
num caso grande, em recompensa. Per força, de Judita foi marido O
férreo Balduíno; mas dispensa Carlos, pai dela, posto em causas
grandes, Que viva e povoador seja de Frandes.
50 Mas, prosseguindo a Ninfa o longo canto, De Soares cantava,
que as bandeiras Faria tremular e pôr espanto Pelas roxas
Arábicas ribeiras: --"Medina abominábil teme tanto, Quanto Meca e
Gidá, co as derradeiras Praias de Abássia; Barborá se teme Do mal
de que o empório Zeila geme.
Başlat düğmesine bastıktan sonra yazmaya başla.
Başlatılmadı