第374页 / 共525页

Toen het uur van vertrek gekomen was, verwonderde Ojeda zich, dat

Caonabo zulk een groote krijgsmacht had bijeen gebracht, om hem

te vergezellen. Toen hij hiervan de reden vroeg, antwoordde het

opperhoofd: "Het past een groot vorst als mij niet bij den

Spaanschen admiraal met een armzaligen stoet te komen."

Ojeda begon te vreezen, dat het opperhoofd ook een valsch spel

speelde, en dat hij heimelijk plan had of den admiraal gevangen

te nemen of het garnizoen bij verrassing in te sluiten.

Intusschen had zich de stoet in beweging gezet. Aan de oevers van

een rivier ging men eindelijk rust houden, en daar hadden

feestelijkheden plaats, die door Spaansche en Cubaansche spelen

werden afgewisseld. Ojeda had een stel handboeien, die van

gepolijst staal vervaardigd waren. De inlanders zagen ze voor

sieraden aan, zooals zij ze nog nooit hadden gezien. Ojeda maakte

Caonabo wijs, dat de Spaansche vorsten zulke sieraden droegen,

als zij in feestgewaad wilden verschijnen. Hij stelde Caonabo

voor, om met die handboeien aan achter hem op het paard te gaan

zitten, en dan zoo in het kamp te rijden. De heele bevolking zou

hem dan vol bewondering aanstaren.