第822页 / 共887页

De blyken overigens van 't in den tekst aangeroerd fanatismus

loopen in 't ongelooflyke. Men moet evenwel erkennen dat de

invoering van den Islam--die tevens vermeerdering van zoutgebruik

ten-gevolge had--grooten afbreuk heeft gedaan aan 't

menscheneten. Dat deze hebbelykheid nog in de buurt van

Penjaboengan--'t centrum van ons gezag in de Battahlanden --zou

bestaan hebben tydens Ida Pfeifer die streken bezocht (1844?

1845?) houd ik voor 'n leugen. Zy knoopt aan de ontmoeting die ze

te-dezer-zake beweert gehad te hebben, een anekdote vast, die den

stempel der onwaarheid op 't voorhoofd draagt. Men zou haar

gespaard hebben, vertelt ze, om-den- wille der grappigheid van

haar opmerking: dat zy 'n "bejaarde vrouw en dus te taai" was.

Toen zy, eenige jaren na my, met Battahlanders in aanraking kwam,

was de anthropophagie in die streken uitgeroeid, en wel door den

invloed van dezelfde volkeren die we thans in naam der beschaving

beoorlogen.