صفحة 835 من 887

132. Wil men dit "zelfs" opvatten als sarkasme, my wel!

Eenvoudige waarheid is, dat weinig koningen groot genoeg zyn om

iets groots naast zich te dulden. De meesten zelfs hebben

behoefte aan 't byzonder kleine. De afschuw van uitstekendheid

gaat niet zelden boven 't eigenbelang, en menig hooggeplaatst

persoon ziet liever z'n eigen zaak--en die van 't

algemeen!--te-gronde gaan, dan dat hy iemand naast zich stellen

zou, wiens verdiensten de zyne overschaduwen. Deze waarheid uit

is oud, en--hoe treurig ook--niet onbegrypelyk. Maar dat 'n

geheel Volk, wiens belangen daardoor worden verwaarlooosd,

genoegen neemt met zoo'n domme jalouzie, komt me vreemder voor.

Ook hier alweer staat onze Grondwet alle verbetering in den weg.

De koning mag ... niets wezen. 't Zy zoo! Doch waarom toch de

bepalingen omtrent gezagsverdeeling zoo ingericht, dat-i

by-voortduring in z'n omgeving niet veel anders te aanschouwen

krygt dan middelmatigheid?