صفحة 836 من 887

Men moest zoo'n armen Koning dan toch de kans laten dat-i eens

eindelyk iemand naast, onder of boven zich kreeg, die wat meer

beteekende dan te verwachten is van uit de Kamer voortgekropen

ministers. Sommigen beweren, naar ik hoor, dat onze Koning by de

Natie niet geacht is. Of 't waar is, weet ik niet. Ook niet of hy

achting verdient. Maar eilieve, meent men dat het omgekeerde

mogelyk is? Dat die Koning de Natie achten kan, volgens de stalen

die hy dagelyks van haar onder de oogen krygt, en die hem nota

bene worden opgedrongen als de elite van 't Volk? Hoe overigens

dit alles inwerkt op de benoemingen van Landvoogden voor

Insulinde, heeft de ondervinding voldoende geleerd. Voor dat

ambt--het gewichtigste in den Staat!--blykt ieder goed genoeg te

wezen, mits hy maar passe in 't kader van de clique die vandaag

toevallig op 't kussen zit. Hierover 'n hoofdstuk in den nieuwen

druk van "Specialiteiten."