صفحة 4 من 16

Nasıl sokaklardan, kiminle giderdim? Bilmiyorum... Mektep bir

katlı, duvarları badanasız idi. Kapıdan girilince(-ince,zarf fiil

)üstü kapalı bir avlu vardı. Daha ilerisinde küçük, ağaçsız bir

bahçe... Bahçenin nihayetinde ayakyolu, gayet kocaman abdest

fıçısı... Erkek çocuklarla kızlar karmakarışık otururlar, beraber

okur(), beraber oynarlardı. "Büyük Hoca" dediğimiz, kınalı, az

saçlı, kambur, uzun boylu, ihtiyar, bunak bir kadındı. Mavi

gözleri pek sert parlar(-ar,sıfat fiil), gaga gibi iri, sarı

burnu ile, tüyleri dökülmüş(-müş,sıfat fiil) hain, hasta bir

çaylağa benzerdi. "Küçük Hoca" erkekti. Büyük Hoca'nın oğlu idi.

Çocuklar ondan hiç korkmazlardı. Galiba biraz aptalca idi. Ben

arkadaki rahlelerde, Büyük Hoca'nın en uzun sopasını

uzatamadığı() bir yerde otururdum. Kızlar, belki saçlarımın açık

sarı olmasından(), bana hep "Ak Bey" derlerdi. Erkek çocukların

büyücekleri ya ismimi söylerler yahut "Yüzbaşıoğlu" diye

çağırırlardı.