صفحة 16 من 36

Sarı esvaplı, tüfekli adamlar! Mutlaka Baba İstoyan'ı istiyorlar.

"Eğer gelmezse oraya gelir, hem hepsini keseriz, hem evlerini

yakarız." diyorlar. Magda'nın dizleri çözüldü. Elleriyle duvarı

tuttu, çenesi kilitlendi. Ölü ve boş bir nazarla Boris'e baktı. O

da sararmış ve mütefekkirdüşünceli duruyordu. Pantolonunun

cebinden sağ elini çıkardı. Ve uzun saçlarını kaşımaya başladı.

Gözleri ayaklarında idi. Kıza bakmayarak sordu: - Bu adamlar

nerde? - Bizim evde... Şarap içiyorlar. - Kaç kişi? -

Daskal(Bulgarca)erkek öğretmen la beraber dört kişi.. Birden

gözlerini kıza kaldırdı ve: - Haydi git söyle, ben geleceğim...

dedi. "Baba İstoyan hasta imiş", de. Kız "Sıs

zdrave(Bulgarca)Allahaısmarladık" dedikten sonra çıktı. Kapıyı

açık bırakmıştı. Şiddetli bir rüzgar giriyor, lambanın ziyasını

dalgalandırıyor, Magda'nın eteklerini kımıldatıyordu. Boris

karısına baktı. Bitmişti. Sanki o bu dakika ölecekti. Sapsarıydı.

Yürüdü, kuvvetli kollarıyla dayandığı duvardan onu çekti.