صفحة 3 من 14

Hoca Efendi, ak sakallı, uzun boylu, bağırtkan bir ihtiyardı.

Yaz, kış, daima cübbesiz, abdest almaya hazırlanmış gibi kolları

paçaları çıplak, sıvalı, yerinde otururdu. Öğleden sonra Çarşı

Camii'ni süpürmeye gidip hiç gelmeyen kalfa daha gençti.

Müezzinlik de yapıyordu. Bize şeker, leblebi, keçiboynuzu,

hünnap, iğde vesaire satardı.

����

Gönen'den geldiğimiz günden beri bu mektebe devam ediyordum. Ama

dersten mersten hiç haberim yoktu. Bir ağızdan okumaya başladık

mı, ne olursa olsun, ben de karışır, bağırmaya başlardım. En

birinci zevkim falaka tutmak!.. Fakat bir gün Hakim Efendi ile

setre pantolonlu, gülmez suratlı biri geldi. "Kaymakam Bey!

Kaymakam Bey!" dediler.