Seite 210 von 887

Acht dagen voor de geboorte van zyn kleinen Max, bezat hy 't

noodige niet om 't yzeren wiegje te koopen waarin zyn lieveling

rusten zou, en weinig tyds te-voren nog had hy de weinige

versierselen zyner vrouw opgeofferd, om iemand bytestaan, die

gewis in beter omstandigheden verkeerde dan hyzelf.

Maar dit alles lag al weer ver achter hen toen zy waren

aangekomen te Lebak! Met vroolyke kalmte hadden zy bezit genomen

van het huis: "waar ze nu toch eenigen tyd hoopten te blyven."

Met een eigenaardig genot hadden zy te Batavia de meubelen

besteld, die alles zoo comfortable en gezellig maken zouden. Zy

toonden elkaar de plekken waar ze zouden ontbyten, waar kleine

Max spelen zou, waar de bibliotheek zou staan, waar hy 's avends

haar zou voorlezen wat hy dien dag geschreven had, want hy was

altyd bezig met het ontwikkelen zyner denkbeelden op 't papier

... en: "eens zou dat gedrukt worden, meende Tine, en dan zou men

zien wie haar Max was!" Maar nooit had hy iets ter-perse laten

leggen van wat er in zyn hoofd omging, omdat zekere schroom hem

bezielde, die wel iets zweemde naar eerbaarheid. Hyzelf althans

wist dezen schroom niet beter te beschryven, dan door aan wie hem

aanspoorden tot publiciteit, te vragen: "zoudt gy uw dochter

op-straat laten loopen zonder hemd?"