Pagina 15 de 20

Ne oldun, haydi gazaya... Düşman kaçıyor. Deli Hüsrev'in kalkması

Kuru Kadı'ya baştan can verdi. "Allah, Allah" diyerek ileriye

atıldı. Mücahitlere karıştı.

Cenk akşama kadar sürdü.

Er meydanının kanlı yüzüne "gece siyah saçlarını" dağıtırken

münaditellal nin: - Gaziler hisara!... Sadası duyuldu. Dönen

gaziler içinde kılıcından kanlar damlayan Kuru Kadı, birkaç

sipahi ile dışarıda kaldı. Yaralıları taşıttı. Şehit olanları

saydırdı. Bunlar tam on dokuz kahramandı... Düşman altmış dört

ceset bırakmış, diğer ölülerinin hepsini kaçırmıştı. Kuru Kadı,

sabahtan beri yemek yememiş, su içmemiş, durup dinlenmemişti...

Toplattığı şehitleri hisarın önündeki meydana yığdırdı. Şehit

Deli Mehmed'in naaşını kendi buldu. Kesik başı koltuğunda, uyur

gibi, sakin yatıyordu. Olduğu yerde gömdürdü. Sonra yanındakileri

savdı. Bu taze mezarın başına çöktü. Ezberden "Yâsin"

okumaya başladı. Dışarlarda kimse yoktu, yalnız uzakta palanga

kapısındaki nöbetçi dolaşıyordu. Kuru Kadı okurken, önündeki

mezarın birden yeşil nurlarla tutuştuğunu gördü. Sesi kısıldı.

Dudaklarını oynatamadı. Çeneleri kitlendi.